Terug naar alle inspiratie

Blog

Niet meer dan één kleine stap...

Benedikte Bos is in 1986 theologie gaan studeren aan de VU in Amsterdam. Ze was achtereenvolgens predikant in Oudemirdum, Bilthoven en Ouderkerk aan de Amstel. Sinds 2024 is ze voorganger in de Protestantse Gemeente Laren-Eemnes. Benedikte denkt graag na over de actuele zeggingskracht van Bijbelverhalen. 

Voor Gouden Bijbelverhalen schrijft Benedikte bij elk van de prentenboeken een bijdrage op het snijvlak van het oude verhaal en onze huidige samenleving. Dat doet ze in beeldende, heldere taal waarin ze ook duidelijk laat zien waar zij voor staat. Lees en ontdek dat!

Stel je voor: je staat op een kruispunt. Letterlijk. Vóór je ligt een fietspad dat naar het centrum gaat. Rechts loopt een weg naar het station. En links is het wandelpad naar je huis. Je telefoon trilt, je kijkt. Hé, een bericht van je vrienden: ‘Kom je? We gaan straks naar de stad.’ Een ander bericht komt van thuis: ‘Vergeet je niet dat je vanavond zou koken?’ En tegelijkertijd denk je: ‘Ik zou toch eigenlijk gaan sporten?’ Je moet een keuze maken. Maar het liefst zou je overal tegelijk willen zijn. FOMO.

Zoiets moet het ook geweest zijn voor de eerste leerlingen van Jezus. Zij hadden geen telefoon, geen appjes en geen agenda vol afspraken. Maar ook zij hadden hun leven. Simon en Andreas waren vissers. Ze wisten wat ze deden. Ze hadden vaste dagen dat ze met hun boot uitvoeren, soms moesten onverwacht de netten gerepareerd worden, maar altijd: de vis verkopen op vrijdag, marktdag. Een gewoon leven, zoals zovelen van ons, met veel vaste dingen en af en toe verrassingen in je agenda.

Tot Jezus langskomt. Zo’n onverwachte ontmoeting. Hij zegt niet: ‘Ik heb een mooi plan voor jullie. Hier is een folder. Lees hem rustig door en laat volgende week weten of je meedoet’. Nee, hij zegt eenvoudig: ‘Kom, volg mij.’

Dat is nogal wat. Want volgen betekent dat je iets achterlaat. Je weet niet precies waar je uitkomt. Je kunt niet eerst alle risico’s afwegen. Je moet ergens op vertrouwen. Misschien herkennen we dat. Ook wij staan regelmatig op kruispunten. Ga ik die opleiding doen of toch iets anders? Blijf ik in deze baan of zoek ik iets nieuws? Zeg ik eindelijk wat ik werkelijk vind? Blijf ik altijd doen wat anderen van mij verwachten, of durf ik te luisteren naar wat er diep vanbinnen leeft? ‘Je hart volgen’ klinkt mooi. Je hoort ’t mensen ook welgemeend zeggen. Maar je hart kan ook twijfelen. Soms weet je gewoon helemaal niet wat de goede keuze is.

De eerste leerlingen wisten dat waarschijnlijk ook niet. Ze hadden geen zekerheid dat het goed zou komen. Ze hadden alleen een stem gehoord die hen uitnodigde om mee te gaan. Misschien is dat wel wat geloven betekent: niet dat je altijd precies weet welke weg je moet kiezen, maar dat je leert luisteren naar een stem die je roept. Een stem die zegt: ‘Kom. Ga mee. Er is meer dan je nu kunt zien.’

En soms begint een nieuw leven met niet meer dan één kleine stap. Een stap in de richting waarvan je hart zegt: ‘Kom, volg mij.’

Nieuwsbrief

Meld je aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief.
Over nieuwe artikelen, filmpjes en materiaal voor kinderen (allemaal gratis!)